Άλλο ένα δείγμα της ατελείωτης ποδοσφαιρικής αφέλειας που διακατέχει τον φετινό ΑΡΗ στην αμυντική του λειτουργία είδαμε σήμερα όπου χάρισε με τεράστια ευκολία το νικητήριο γκολ στον Ολυμπιακό Βόλου από μια φάση που σπάνια βλέπουμε να  καταλήγουν στα δίχτυα. Μεσοαμυντικά η ομάδα στάθηκε καλύτερα κυρίως χάρη στην παρουσία του Έλσνερ ως στοπερ αλλά πάλι δεν αποφύγαμε να βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας και να χαρίσουμε τη νίκη στους αντιπάλους μας. Γέμισε λογικά το μπλοκάκι του Μιλίνκοβιτς που μετά και από τη σημερινή αναμέτρηση πρέπει να έχει πολύ πιο ξεκάθαρη εικόνα για το υλικό της ομάδος του.

Όλοι σήμερα πιστεύω ότι καταλήξαμε ποιο είναι το πρόβλημα του ΑΡΗ και βλέπουμε αυτή την εικόνα μέσα στο γήπεδο. Όταν μαζεύονται πολλοί παίκτες χωρίς πάθος, δύναμη και ποδοσφαιρικό εγωισμό που γίνονται εύκολη λεία στις διαθέσεις των αντιπάλων τότε λογικό είναι να βλέπουμε μια προβληματική ομάδα μέσα στο γήπεδο. Αν και συνήθως αποφεύγουμε να μιλάμε με ονόματα όταν βλέπεις τέτοια αδράνεια και έλλειψη αγωνιστικού πάθους από παίκτες όπως ο Τριανταφυλλάκος, ο Σουνάς, ο Καραγιάννης ή έναν Τσουμάνη που τον έχει κάνει μπίλιες ο υπερήλικας και υπέρβαρος Μπρέσκα τότε αναρωτιέμαι τι αντίδραση μπορούμε να περιμένουμε και ποιά βελτίωση να δούμε στην αμυντική λειτουργία της ομάδος. Ανήμποροι να κρατήσουν τις θέσεις τους μέσα στο γήπεδο, να καλύψουν τη μπάλα με το κορμί τους, να εκτοπίσουν έστω και λίγο τους αντιπάλους. Σαν σταματημένους κώνους τους περνούσαν οι αντίπαλοι, (ακόμη και αυτοί που είναι προς τη δύση της καριέρας τους) τους έριχναν κάτω και έκαναν το παιχνίδι τους. Και όταν δεν έχεις την ελάχιστη τεχνική να δώσεις μια σωστή πάσα στα 5 μέτρα, να τρέξεις λίγο παραπάνω ή την απαραίτητη οξυδέρκεια για να κινηθείς σωστά τότε αυτό που μένει είναι το απόλυτο τίποτα. Και δυστυχώς ο ΑΡΗΣ από πολλούς παίκτες δεν παίρνει απολύτως τίποτα. Ακόμη και αυτός ο αργός ο Ίμπε δείχνει ότι του κόβει και μπορεί να βγάλει μια σωστή πάσα την σωστή στιγμή. Όπως και ο Έλσνερ που λόγω της έλλειψης εκρηκτικότητας ίσως να του ταιριάζει πιο πολύ η θέση του στόπερ. Σήμερα η άμυνα απειλήθηκε λιγότερο από κάθε άλλο παιχνίδι και είχε μόλις 1-2 φάσεις αδράνειας σε όλο τον αγώνα που και αυτές ξεκίνησαν από τα πλάγια. Ενώ στα αμυντικά χαφ θέλω να πιστεύω ότι θα αργήσουμε να δούμε ξανά τον Τριανταφυλλάκο που θα πρέπει επιτέλους να αντικατασταθεί με έναν εκ των Οικονομόπουλο ή Νταμαρλή που βγάζουν σαφώς περισσότερη ενέργεια και δύναμη στο παιχνίδι τους. Ενώ και ο Αγγελούδης έχει την αγωνιστικότητα που χρειάζεται η ομάδα για να δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για γκολ. Ο Αγκάνθο έκανε το ντεμπούτο του αλλά δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του,  ίσως γιατί δεν είχε κάποιο στήριγμα γύρω του που θα μπορούσε να του βγάλει μια σωστή πάσα. Οι Μανιάς και Αγγελούδης που δοκιμάσθηκαν από τον Μιλίνκοβιτς  στα πλάγια δεν ήταν οι κατάλληλες επιλογές αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπήρχαν σημαντικότατες απουσίες και ότι ο Ίμπε που δεν είναι ακόμη στην καλύτερη φυσική κατάσταση είχε δεχθεί και μια κάρτα. 

Πειραματίστηκε σήμερα ο Μιλίνκοβιτς και θέλω να πιστεύω ότι έβγαλε αρκετά χρήσιμα συμπεράσματα. Το δίδυμο στο κέντρο της άμυνας Έλσνερ-Πουλίδο θα πρέπει να ξαναδοκιμασθεί γιατί σήμερα τα πήγε πολύ καλά απέναντι σε έναν αντίπαλο που πίεσε πολύ πιο πολύ από τους Απόλλων Σμύρνης, Λεβαδειακό και  Ξάνθη. Το κέντρο θα πρέπει να δυναμώσει πιο πολύ με παίκτες όπως ο Νταμαρλής, ενώ ίσως καλό είναι να δούμε τους Καραγκούνη(αγωνίζεται και στις 2 πλευρές) και τον Ψυχογιό στα άκρα της άμυνας γιατί δυστυχώς ο Τσουμάνης δεν δείχνει τάσης βελτίωσης. Πάντως ο Μιλίνκοβιτς δείχνει να ανακατεύει σωστά την τράπουλα και να "κερδίζει" πράγματα από τους παίκτες του. Οι 5 ήττες και η μια ισοπαλία σε 6 επίσημα παιχνίδια είναι απογοητευτικό αλλά ακόμη η χρονιά έχει πολύ ψωμί. Αυτό το 1-0 αφήνει ανοιχτή την υπόθεση πρόκριση και ελπίζω εκεί ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί πλήρης και έτοιμος. Ναι μεν το κύπελλο δεν είναι ο πρωταρχικός στόχος αλλά ΑΡΗΣ είσαι και δεν μπορείς να εγκαταλείπεις έτσι απλά την μάχη.